ژامبون مرغ یکی از محصولات پرطرفدار برای تهیه صبحانه، ساندویچ، میانوعده و غذاهای سریع است؛ اما تمام محصولاتی که با عنوان ژامبون مرغ فروخته میشوند، ماده اولیه و روش تولید یکسانی ندارند. یکی از مهمترین تفاوتها، استفاده از گوشت واقعی مرغ یا استفاده از خمیر مرغ است. بسیاری از مصرفکنندگان هنگام خرید فقط به ظاهر محصول، درصد درجشده روی بستهبندی یا قیمت توجه میکنند، درحالیکه شناخت ماده اولیه میتواند انتخاب آگاهانهتری ایجاد کند.
ژامبون مرغ با خمیر مرغ معمولاً بافتی کاملاً یکنواخت، بسیار نرم و فشرده دارد. در مقابل، محصولی که از قطعات واقعی گوشت مرغ تهیه شده باشد، معمولاً بافت طبیعیتر، طعم مشخصتر و ساختار قابلتشخیصتری دارد. تفاوت این دو محصول فقط در ظاهر خلاصه نمیشود؛ روش جداسازی گوشت، کیفیت ماده اولیه، مقدار آب، ترکیبات جانبی، نحوه تولید و مدت نگهداری نیز میتواند متفاوت باشد.
نکته مهم این است که خمیر مرغ تولیدشده در یک واحد مجاز و تحت نظارت، الزاماً مادهای سمی یا غیرقابلمصرف نیست. مسئله اصلی این است که مصرفکننده بداند محصول دقیقاً از چه مادهای تهیه شده و آیا کیفیت، طعم و نوع فرآوری آن با انتظارش از یک ژامبون مرغ مرغوب مطابقت دارد یا خیر.
خمیر مرغ یا گوشت مرغ جداشده به روش مکانیکی، مادهای خمیریشکل است که با جداسازی بافتهای خوراکی باقیمانده روی استخوانها و بخشهای مختلف لاشه مرغ تولید میشود. در این روش، استخوانهایی که هنوز مقداری بافت نرم به آنها متصل است، وارد دستگاه مخصوص میشوند. دستگاه با اعمال فشار و عبور مواد از صافی، بخش نرم را از قسمتهای سخت جدا میکند.
وزارت کشاورزی آمریکا نیز گوشت مرغ جداشده مکانیکی را محصولی خمیری یا مایهمانند تعریف میکند که از عبور استخوانهای دارای بافت خوراکی متصل، تحت فشار، از یک صافی یا دستگاه مشابه به دست میآید. در مقررات غذایی این کشور، استفاده از چنین مادهای در برخی محصولات مجاز است؛ اما باید نام آن بهصورت شفاف در فهرست مواد تشکیلدهنده نوشته شود. تفاوت اصلی میان خمیر مرغ و گوشت چرخشده مرغ، روش تهیه آنهاست. گوشت چرخشده معمولاً از قطعات مشخص گوشت بدون استخوان تهیه میشود؛ اما خمیر مرغ از بافتهای باقیمانده متصل به اسکلت و استخوانها به دست میآید. این تفاوت میتواند روی بافت، طعم، ترکیب نهایی و کیفیت حسی محصول اثر بگذارد.
خمیر مرغ منشأ مرغی دارد، اما از نظر ساختار و روش فرآوری دقیقاً معادل قطعات معمول گوشت مرغ نیست. هنگام خرید سینه، ران یا فیله مرغ، مصرفکننده میتواند نوع بافت و بخش مورد استفاده را تشخیص دهد. در خمیر مرغ، بافتهای جداشده پس از فرآوری به یک ترکیب یکنواخت تبدیل میشوند و تشخیص اجزای اولیه از روی ظاهر تقریباً ممکن نیست.
به همین دلیل، عبارتهایی مانند «تهیهشده از گوشت مرغ»، «گوشت سینه مرغ»، «گوشت ران مرغ» و «گوشت مرغ جداشده مکانیکی» نباید یک مفهوم در نظر گرفته شوند. هر کدام از این عبارتها اطلاعات متفاوتی درباره ماده اولیه محصول ارائه میکنند.
شفافیت در اعلام ماده اولیه اهمیت زیادی دارد. مصرفکنندهای که برای طعم، بافت و کیفیت گوشت واقعی هزینه پرداخت میکند، باید بداند محصول انتخابی او از قطعات گوشت بدون استخوان تهیه شده یا ماده اصلی آن خمیر مرغ است.
برای تولید ژامبون مرغ با خمیر مرغ ابتدا ماده خمیری حاصل از جداسازی مکانیکی آماده میشود. سپس با توجه به فرمول کارخانه، موادی مانند آب، نمک، ادویه، نشاسته، روغن، پروتئینهای جانبی، پایدارکنندهها، طعمدهندهها یا مواد نگهدارنده به آن اضافه میشود. نوع و مقدار این ترکیبات در محصولات مختلف یکسان نیست و باید از روی برچسب هر محصول بررسی شود.
پس از مخلوط شدن مواد، ترکیب نهایی داخل قالب یا پوشش مخصوص قرار میگیرد و طی فرآیند حرارتی پخته میشود. حرارت باعث تثبیت بافت، کاهش بار میکروبی و شکلگیری ساختار محصول میشود. محصول پس از خنکشدن، بستهبندی و برای نگهداری در زنجیره سرد آماده میشود.
بافت بسیار صاف و یکدست برخی ژامبونها معمولاً نتیجه خردشدن شدید مواد، امولسیونشدن ترکیبات و استفاده از مواد کمککننده به حفظ آب است. البته از روی ظاهر محصول بهتنهایی نمیتوان با قطعیت درباره ترکیبات آن قضاوت کرد و فهرست مواد اولیه همچنان معتبرترین راه بررسی است.
مهمترین دلیل، انتظار مصرفکننده از مفهوم ژامبون مرغ است. بسیاری از افراد تصور میکنند هنگام خرید این محصول، در حال خرید قطعات پخته و فرآوریشده گوشت مرغ هستند. وقتی ماده اصلی محصول خمیر مرغ باشد، کیفیت و ساختار آن ممکن است با این انتظار تفاوت داشته باشد.
دلیل دوم به طعم مربوط است. گوشت سینه، ران یا فیله مرغ طعم و بافت طبیعی مشخصی دارد. زمانی که قطعات واقعی گوشت در محصول استفاده میشوند، الیاف و تکههای گوشت معمولاً تا حدی قابلتشخیص باقی میمانند. خمیر مرغ به دلیل فرآوری شدید، ساختاری یکنواختتر دارد و برای ایجاد طعم مطلوب ممکن است بیشتر به فرمولاسیون، ادویهها و طعمدهندهها وابسته باشد.
دلیل سوم، دشواربودن تشخیص ماده اولیه از روی ظاهر محصول است. در یک ترکیب خمیری، مصرفکننده نمیتواند بهراحتی متوجه شود چه بخشهایی از مرغ به کار رفته است. به همین دلیل، اعتبار تولیدکننده، شفافیت ترکیبات و توضیح دقیق روش تولید اهمیت بیشتری پیدا میکند.
دلیل چهارم، احتمال استفاده از مقدار بیشتری آب، نشاسته یا مواد بافتدهنده در برخی محصولات اقتصادی است. این موضوع درباره تمام محصولات حاوی خمیر مرغ صدق نمیکند؛ اما مصرفکننده باید درصد گوشت، ترتیب مواد تشکیلدهنده و ارزش غذایی درجشده روی بسته را بررسی کند.
در گفتوگوی روزمره ممکن است رطوبت قرمز یا صورتیرنگ موجود در برخی مواد گوشتی «خونابه» نامیده شود، اما از نظر علمی تمام این مایع خون نیست. مقدار زیادی از خون حیوان هنگام کشتار تخلیه میشود و رنگ قرمز یا صورتی باقیمانده میتواند به آب، پروتئینها، رنگدانههای عضلانی و مایعات بافتی مربوط باشد.
بااینحال، چون خمیر مرغ از بافتهای نزدیک به استخوان و بخشهای باقیمانده روی اسکلت تهیه میشود، رنگ، رطوبت و ترکیب آن میتواند با گوشت جداشده سینه یا ران متفاوت باشد. وجود بافتهای نزدیک استخوان یکی از دلایلی است که برخی مصرفکنندگان ترجیح میدهند ژامبون مرغ از قطعات مشخص و قابلشناسایی گوشت تهیه شده باشد.
بنابراین بهتر است بهجای بیان این ادعا که خمیر مرغ «همیشه پر از خون» است، دقیقتر بگوییم ماده اولیه آن از بافتهای باقیمانده متصل به استخوان به دست میآید و از نظر روش تولید با گوشت بدون استخوان تفاوت دارد. این توضیح علمیتر، قابلاعتمادتر و برای آموزش مصرفکننده مفیدتر است.
در ژامبونی که از گوشت واقعی مرغ تولید میشود، ماده اصلی میتواند سینه، ران یا ترکیبی از قطعات بدون استخوان مرغ باشد. این گوشتها پس از پاککردن، خردشدن یا چرخشدن، با ادویهها و سایر مواد مجاز ترکیب میشوند. بسته به روش تولید، ممکن است بخشی از الیاف یا تکههای گوشت در محصول نهایی قابلمشاهده باشد.
در ژامبون مرغ با خمیر مرغ، ماده اولیه اصلی با عبور بقایای بافتهای متصل به استخوان از دستگاه جداسازی تولید میشود. نتیجه، مادهای نرم و خمیری است که پیش از قالبگیری با سایر ترکیبات مخلوط میشود.
این تفاوت به این معنا نیست که هر محصول دارای خمیر مرغ غیرمجاز است یا هر محصول تهیهشده از گوشت واقعی الزاماً کیفیت بالایی دارد. کیفیت نهایی به تازگی مواد اولیه، بهداشت کارگاه، فرمول تولید، میزان نمک، ترکیبات جانبی، نحوه پخت، بستهبندی و رعایت زنجیره سرد نیز وابسته است.
بااینحال، وقتی هدف خرید محصولی با طعم و بافت نزدیکتر به گوشت طبیعی مرغ باشد، ژامبون تهیهشده از قطعات واقعی گوشت انتخاب قابلفهمتری است.
نام تبلیغاتی روی بستهبندی همیشه اطلاعات کامل محصول را نشان نمیدهد. برای انتخاب بهتر باید فهرست مواد تشکیلدهنده مطالعه شود. مواد معمولاً بر اساس مقدار مصرف از بیشترین به کمترین نوشته میشوند. بنابراین اولین مواد درجشده در فهرست، سهم بیشتری در محصول دارند.
وجود عبارتهایی مانند گوشت مرغ، سینه مرغ یا ران مرغ با عبارت گوشت مرغ جداشده مکانیکی تفاوت دارد. همچنین باید به ترکیباتی مانند آب، نشاسته، سویا، نمک، روغن، فسفاتها، طعمدهندهها، رنگها و مواد نگهدارنده توجه کرد.
درصد بالاتر درجشده روی بسته نیز باید همراه با تعریف دقیق آن درصد بررسی شود. برای مثال، عبارت «درصد فرآورده گوشتی» ممکن است بهتنهایی مشخص نکند که ماده مورد استفاده قطعات گوشت بوده یا خمیر مرغ. محصول شفاف باید نوع ماده اولیه را واضح و بدون عبارتهای مبهم اعلام کند.
مواد نگهدارنده در صنایع غذایی فقط برای افزایش طول عمر محصول استفاده نمیشوند؛ برخی از آنها میتوانند در کنترل رشد میکروارگانیسمهای خطرناک، تثبیت رنگ یا حفظ کیفیت نیز نقش داشته باشند. سازمان جهانی بهداشت توضیح میدهد که نگهدارندههای مجاز، علاوه بر افزایش مدت نگهداری، ممکن است به کنترل آلودگیهای میکروبی و کاهش احتمال برخی بیماریهای ناشی از غذا کمک کنند. ا از ترکیباتی هستند که در برخی فرآوردههای گوشتی برای تثبیت رنگ، ایجاد ویژگیهای محصول عملآوریشده و کمک به کنترل برخی میکروارگانیسمها استفاده میشوند. مقررات غذایی برای مقدار مصرف این مواد محدودیت تعیین میکنند. سازمان ایمنی غذای اروپا نیز اعلام کرده است که میزان مواجهه عمومی با نیتریت و نیترات افزودهشده، در محدودههای ارزیابیشده، برای بیشتر گروههای جمعیتی در سطح مجاز بوده است؛ هرچند مصرف زیاد و مداوم غذاهای حاوی این افزودنیها، بهویژه برای کودکان، باید مورد توجه قرار گیرد. وجود یک نگهدارنده مجاز بهتنهایی اثبات نمیکند که محصول ناسالم است و نبود نگهدارنده نیز بهتنهایی تضمینکننده سلامت کامل محصول نیست. در محصولات بدون مواد نگهدارنده، رعایت بهداشت تولید، دمای نگهداری، بستهبندی مناسب و تاریخ مصرف کوتاهتر اهمیت بیشتری پیدا میکند.
وقتی در تولید ژامبون مرغ از مواد نگهدارنده استفاده نمیشود، محصول معمولاً قابلیت نگهداری طولانی در شرایط معمول را ندارد. چنین محصولی باید در حجم کنترلشده تولید، سریع خنک، بهصورت بهداشتی بستهبندی و در دمای مناسب نگهداری شود.
تاریخ مصرف محدود در این شرایط یک نقص محسوب نمیشود؛ بلکه نتیجه طبیعی انتخاب یک روش تولید تازهتر است. البته این مزیت زمانی ارزشمند است که زنجیره سرد از زمان تولید تا تحویل به مشتری حفظ شود. محصولی که نگهدارنده ندارد اما مدت زیادی در دمای نامناسب باقی میماند، نمیتواند انتخاب ایمنی باشد.
پس از بازشدن بسته نیز باید محصول در یخچال قرار گیرد، از تماس آن با دست یا ابزار آلوده جلوگیری شود و در مدت اعلامشده مصرف شود. هرگونه تغییر غیرعادی در بو، رنگ، سطح، بافت یا بستهبندی باید جدی گرفته شود.
تهران پروتئین، برای تهیه ژامبون مرغ دستساز از خود گوشت مرغ استفاده میشود و اسکلت مرغ وارد خط تولید این محصول نمیشود. گوشتها پس از آمادهسازی، با استفاده از تجهیزات مدرن و تحت کنترل نیروی انسانی فرآوری میشوند تا نوع ماده اولیه و کیفیت محصول قابلکنترل باشد.
این ژامبون بهصورت دستساز و در مقدار محدود تولید میشود و بهدلیل استفادهنکردن از مواد نگهدارنده، تاریخ مصرف آن محدود است. کوتاهبودن تاریخ مصرف باعث میشود مشتری محصول را بهعنوان یک فرآورده تازه و یخچالی در نظر بگیرد، نه محصولی که برای ماندگاری طولانی طراحی شده است.
منظور از تولید دستساز این نیست که تمام مراحل بدون تجهیزات انجام میشود. در این روش، انتخاب و آمادهسازی مواد اولیه با نظارت مستقیم انجام میشود و دستگاههای مدرن برای مخلوطکردن، شکلدهی، پخت یا کنترل بهتر فرآیند مورد استفاده قرار میگیرند. ترکیب نظارت انسانی و تجهیزات مناسب میتواند به یکنواختی تولید و کنترل بهتر کیفیت کمک کند.
استفاده از قطعات مشخص گوشت مرغ باعث میشود منشأ ماده اولیه روشنتر باشد. تولیدکننده میتواند پیش از فرآوری، وضعیت ظاهری گوشت، میزان چربی، بافت و تازگی آن را بررسی کند. در محصول نهایی نیز طعم و ساختار گوشت بهتر حفظ میشود.
در محصولی که با هدف ارائه طعم طبیعیتر تولید شده است، استفاده از خود گوشت مرغ میتواند وابستگی به مواد بافتدهنده و طعمدهنده را کاهش دهد؛ هرچند فرمول دقیق هر محصول باید جداگانه بررسی شود.
این شیوه تولید معمولاً هزینه ماده اولیه و آمادهسازی بیشتری نسبت به استفاده از خمیر مرغ دارد. به همین دلیل، مقایسه محصولات فقط بر اساس قیمت نهایی میتواند گمراهکننده باشد. محصول ارزانتر ممکن است ماده اولیه، درصد آب، ترکیبات یا روش تولید متفاوتی داشته باشد.
ژامبون تهیهشده از گوشت مرغ واقعی الزاماً نباید مانند یک تکه سینه مرغ پختهشده باشد؛ زیرا گوشت در فرآیند تولید خرد، مخلوط و قالبگیری میشود. بااینحال، بافت آن میتواند طبیعیتر، گوشتیتر و کمتر خمیری باشد.
در برخی محصولات دستساز ممکن است تکههای گوشت یا اختلاف جزئی در بافت دیده شود. این تفاوت ظاهری همیشه نشانه نقص نیست و میتواند نتیجه استفاده از گوشت واقعی و تولید در مقیاس محدود باشد.
در مقابل، یک محصول صنعتی بسیار امولسیونشده معمولاً سطحی کاملاً یکدست و برشی صاف دارد. البته تنها با مشاهده برش نمیتوان ماده اولیه را قطعی تشخیص داد. ترکیبات اعلامشده، توضیحات تولیدکننده و اعتبار محل خرید باید همراه با ظاهر محصول بررسی شوند.
اولین نکته، خواندن نام دقیق محصول و ترکیبات آن است. اگر نمیخواهید ژامبون مرغ با خمیر مرغ خریداری کنید، در فهرست مواد اولیه به دنبال عباراتی مانند گوشت مرغ جداشده مکانیکی، گوشت مرغ فرآوریشده یا ترکیبات مشابه باشید. در صورت مبهمبودن توضیحات، از فروشنده درباره نوع ماده اولیه سؤال کنید.
نکته دوم، بررسی تاریخ تولید و تاریخ مصرف است. محصول تازه و بدون مواد نگهدارنده معمولاً باید تاریخ مصرف کوتاهتری داشته باشد و در یخچال نگهداری شود. تاریخ مصرف غیرعادی طولانی میتواند نشانه استفاده از روشهای متفاوت نگهداری، بستهبندی صنعتی یا افزودنیهای خاص باشد؛ هرچند برای نتیجهگیری باید برچسب کامل محصول مطالعه شود.
نکته سوم، سلامت بستهبندی است. بسته نباید بادکرده، باز، نشتیدار یا آسیبدیده باشد. سطح محصول نیز نباید حالت لزج، بوی نامطبوع یا تغییر رنگ غیرعادی داشته باشد.
نکته چهارم، خرید از مجموعهای است که درباره ماده اولیه و روش تولید پاسخ روشن ارائه میدهد. عبارتهای کلی مانند «محصول ویژه» یا «کیفیت ممتاز» جای اطلاعات دقیق درباره نوع گوشت، تاریخ تولید و شرایط نگهداری را نمیگیرند.
این محصول برای افرادی مناسبتر است که میخواهند منشأ گوشت مصرفی آنها مشخص باشد و بافت طبیعیتر مرغ را ترجیح میدهند. خانوادههایی که برای صبحانه یا میانوعده کودکان از ژامبون استفاده میکنند نیز معمولاً به شفافیت ترکیبات و کوتاهبودن فهرست مواد اولیه اهمیت بیشتری میدهند.
ورزشکاران و افرادی که میزان پروتئین دریافتی را کنترل میکنند باید علاوه بر نوع گوشت، جدول ارزش غذایی، مقدار پروتئین، چربی، کربوهیدرات و سدیم را نیز بررسی کنند. عبارت «تهیهشده از گوشت واقعی» بهتنهایی برای ارزیابی کامل ارزش غذایی کافی نیست.
افرادی که محدودیت مصرف نمک دارند نیز باید مقدار سدیم را کنترل کنند؛ زیرا ژامبون حتی در صورت تهیهشدن از گوشت واقعی و بدون مواد نگهدارنده، ممکن است برای ایجاد طعم و بافت حاوی نمک باشد.
ژامبون مرغ همچنان یک فرآورده گوشتی است و بهتر است جایگزین دائمی گوشت تازه، مرغ پختهشده، تخممرغ، حبوبات و سایر منابع متنوع پروتئین نشود. کیفیت بالاتر ماده اولیه میتواند انتخاب بهتری ایجاد کند، اما تنوع غذایی همچنان اهمیت دارد.
برای مصرف متعادل، میتوان ژامبون را در کنار سبزیجات تازه، نان مناسب، پنیر، تخممرغ یا سایر مواد غذایی استفاده کرد. اندازه وعده و دفعات مصرف نیز باید با شرایط جسمی، سن، سطح فعالیت و رژیم غذایی فرد هماهنگ باشد.
کودکان، زنان باردار، سالمندان و افرادی که بیماری زمینهای یا محدودیت غذایی دارند بهتر است درباره میزان مصرف فرآوردههای گوشتی با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنند.
ژامبون مرغ تازه باید در دمای یخچال و مطابق دستور درجشده روی بسته نگهداری شود. قرارگرفتن طولانیمدت محصول در دمای محیط، حتی اگر بو یا ظاهر آن هنوز تغییر نکرده باشد، میتواند ایمنی آن را کاهش دهد.
برای برداشتن ژامبون از بسته بهتر است از ابزار تمیز استفاده شود. پس از مصرف نیز باید در بسته کاملاً بسته شود تا تماس محصول با هوا، رطوبت اضافی و آلودگیهای محیط یخچال کاهش پیدا کند.
اگر قرار است محصول مدت بیشتری نگهداری شود، باید امکان انجماد و مدت مناسب نگهداری آن از تولیدکننده پرسیده شود. انجماد ممکن است بافت محصول را تغییر دهد؛ بنابراین نگهداری یخچالی و مصرف در بازه کوتاه معمولاً برای محصولات دستساز تازه مناسبتر است.
تهران پروتئین در کنار تولید هاتداگ و ژامبون دستساز، انواع استیک، گوشت گوسفندی، گوشت گوساله، انواع ماهی و جوجهکباب مرینیتشده را در تنوع بالا عرضه میکند و در تولید ژامبون مرغ خود بر استفاده از گوشت مرغ بهجای خمیر حاصل از اسکلت مرغ تأکید دارد.
آدرس شعبهها: شعبه گیشا، نبش کوچه ملکی ۳۶ و شعبه مرزداران، بین البرز و آریافر.
سفارشها در بستهبندی بهداشتی و با پیک فروشگاه برای مشتری ارسال میشوند تا زمان انتقال محصول کوتاهتر و شرایط نگهداری آن بهتر کنترل شود.
خیر. فرمول محصولات مختلف یکسان نیست. برخی ژامبونها با خمیر مرغ، برخی با قطعات گوشت و برخی با ترکیبی از این دو تولید میشوند. فهرست مواد اولیه و توضیح تولیدکننده باید بررسی شود.
خمیر مرغ در صورت تولید در واحد مجاز، رعایت استانداردهای بهداشتی و اعلام شفاف در ترکیبات میتواند در برخی فرآوردهها استفاده شود. مسئله اصلی، پنهانکردن نوع ماده اولیه یا معرفی محصول خمیری بهعنوان محصول تهیهشده از قطعات ممتاز گوشت است.
خیر. رنگ محصول میتواند تحتتأثیر ماده اولیه، ادویهها، روش پخت، رنگدانههای طبیعی گوشت یا افزودنیهای مجاز باشد. فقط از روی رنگ نمیتوان وجود خمیر مرغ را تشخیص داد.
نه بهصورت قطعی؛ اما در محصول تازه و بدون مواد نگهدارنده، تاریخ مصرف کوتاه منطقی است. کیفیت نهایی به ماده اولیه، بهداشت تولید، بستهبندی و حفظ زنجیره سرد نیز وابسته است.
خیر. چنین محصولی باید طبق دستور تولیدکننده در یخچال نگهداری شود. نبود مواد نگهدارنده، حساسیت محصول به زمان و دما را بیشتر میکند.
گوشت چرخشده از قطعات گوشت بدون استخوان تهیه میشود، اما خمیر مرغ از جداسازی مکانیکی بافتهای باقیمانده متصل به استخوان و اسکلت به دست میآید.
فهرست مواد اولیه را بررسی کنید، نوع گوشت را از فروشنده بپرسید و از محصولاتی استفاده کنید که تولیدکننده درباره ماده اولیه، روش تولید، تاریخ مصرف و شرایط نگهداری آنها توضیح شفاف ارائه میدهد.
ژامبون مرغ با خمیر مرغ و ژامبون تهیهشده از گوشت واقعی، دو محصول با ماده اولیه و روش تولید متفاوت هستند. خمیر مرغ از جداسازی مکانیکی بافتهای باقیمانده روی استخوانها به دست میآید، درحالیکه ژامبون مرغ گوشتی از قطعات مشخص و بدون استخوان مرغ تولید میشود.
خمیر مرغ مجاز را نباید بدون مدرک مادهای سمی معرفی کرد؛ اما مصرفکننده حق دارد بداند محصولی که خریداری میکند دقیقاً از چه بخشهایی تهیه شده است. استفاده از گوشت واقعی میتواند منشأ ماده اولیه را شفافتر کند و بافت و طعم محصول را به گوشت طبیعی مرغ نزدیکتر نگه دارد.
ژامبون مرغ دستساز تهران پروتئین طبق فرآیند اعلامشده این مجموعه، با استفاده از خود گوشت مرغ، تجهیزات مدرن، نظارت مستقیم و بدون مواد نگهدارنده تولید میشود. به همین دلیل، محصول تاریخ مصرف محدودی دارد و باید بهعنوان یک فرآورده تازه، یخچالی و حساس به دما نگهداری شود.
انتخاب بهتر زمانی انجام میشود که مصرفکننده فقط به قیمت و ظاهر توجه نکند و نوع ماده اولیه، فهرست ترکیبات، تاریخ تولید، مقدار سدیم، سلامت بستهبندی و اعتبار تولیدکننده را نیز در نظر بگیرد.
